ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ!
Πεμ 22 Νοε 2012

Κι ενώ η Ελλάδα τρώει τα σκ… της στο eurogroup, κάθομαι κι αναρωτιέμαι αν ανήκω τελικά σε αυτήν. Πάντα προσεκτικός, δεν χρωστάω ούτε σε περίπτερο, δεν παίρνω ποτέ κάρτες από τράπεζα ή δάνεια, ακόμα κι η θέση μου στην οικονομική κοινωνία δεν είναι διόλου προνομιούχα. Κι ενώ μου έχουν μοιράσει και σε εμένα μέρισμα από το ελληνικό χρέος, μου λένε πως πρέπει να εύχομαι να μας δώσουν δανεικά. Ε, μη σώσουν. Καλύτερα φτωχός κι ελεύθερος, παρά... πάλι φτωχός και δέσμιος. Και λένε, μάλιστα, πως κοντά σε 10 με 20 χρόνια, θα έχω ένα χρέος που θα είναι όμοιο με αυτό που είχα κι όταν ξεκίνησε η κρίση. Μέσα σε όλα αυτά, ακούω χθες το «ράδιο αρβύλα» να με ειρωνεύεται στα μούτρα που δεν δέχομαι να πληρώσω ένα χρέος κατασκευασμένο από τις λαμογιές κάποιων, λίγων, συμπατριωτών μου και τις κομπίνες κάποιων, λίγων, απέξω. Δηλαδή, με λίγα λόγια, για να διατηρήσει κανείς την αξιοπρέπεια του σε αυτή τη χώρα, πρέπει να εξαιρέσει τον εαυτό του από αυτό που ονομάζεται Ελλάδα. Και να το κάνει, δηλαδή, δεν τρέχει τίποτα, εκτός κι αν προστεθεί στη μακρά λίστα μεταναστών, στην οποία προσωπικά δεν γουστάρω να μπω. Έχουν κόψει το αστρονομικό χρέος σε κομμάτια και το έχουν μερίσει σε όποιον μένει εντός συνόρων. Ισόποσα, κιόλας, όχι αναλόγως πόσα έχει ή πόσο λαμόγιο είναι. Κακά τα ψέματα. Άλλο είναι στην πραγματικότητα αυτό που ονομάζεται Ελλάδα κι άλλο είναι αυτό που μας δίδασκαν στο σχολείο. Εκείνη ήταν μια χώρα περήφανη και κυρίως αυτάρκης. Ελλάδα, όπως μαθαίνουμε εκ του πρακτέου, επισήμως σημαίνει ελληνικό κράτος κι όλοι όσοι ονομάζονται, θέλοντας ή μη, Έλληνες, έχουν την υποχρέωση να τρώνε τα σκ… τους καθημερινά για να επιβιώνει αυτό το κράτος, ακόμα κι αν βιάζει στην κυριολεξία τους πολίτες του. Και ξέρετε ποια είναι η διαφορά με τα σκ… που τρώνε οι πολιτικοί μας από τους ξένους, σε αντίθεση με αυτά που τρώμε εμείς; Ότι τα δικά μας τα τρώμε εμείς, ενώ τα δικά τους… πάλι εμείς τα τρώμε. Νισάφι, πια. Ειλικρινά το λέω, δεν έχω πάρει δάνειο ποτέ. Απαγορεύεται να ονομάζομαι Έλληνας και να μη χρωστάω;
[2.]
|
Frankenweenie (2012)
του
Tim Burton
|
Ο Βίκτορ χάνει τον καλύτερο του φίλο, τον σκύλο του, Σπάρκι. Για να τον επαναφέρει στη ζωή, βάζει σε δράση όλα όσα γνωρίζει πάνω στην επιστήμη. Το πείραμα στέφεται με επιτυχία, αλλά ο Βίκτορ δεν θέλει να δημοσιοποιήσει την τερατώδη του κατασκευή. Όμως, ο Σπάρκι βγαίνει στους δρόμους και όλη η πόλη θέλει να μάθει περισσότερα.
Διαβάστε την κριτική | Δείτε φωτογραφίες
|
|
|
Loading Player...
|
[3.]
|
Holy Motors (2012)
του
Leos Carax
|
Από την αυγή ως το σούρουπο, λίγες ώρες από τη ζωή του Όσκαρ, ενός σκιώδη χαρακτήρα που ταξιδεύει από τη μία ζωή στην άλλη. Μαζί με αυτό είναι και αφεντικό, δολοφόνος, ζητιάνος, τέρας, οικογενειάρχης. Συντροφιά του είναι μονάχα η Σελίν, η λεπτή ξανθιά γυναίκα πίσω από το τιμόνι της συσκευής που τον μεταφέρει ολόγυρα στο Παρίσι.
Διαβάστε την κριτική | Δείτε φωτογραφίες
|
|
|
Loading Player...
|
[4.]
|
Hope Springs - Ποτέ Δεν Είναι Αργά (2012)
του
David Frankel
|
Ύστερα από 30 χρόνια έγγαμου βίου, η Μέιβ αισθάνεται την ανάγκη να ανανεώσει τη σχέση της με τον σύζυγό της, Άρνολντ, προτού αρχίσει να σκέφτεται σοβαρά την πιθανότητα διαζυγίου. Η ευκαιρία τής δίνεται όταν πληροφορείται την ύπαρξη του Δρ Μπέρνι Φελντ, ενός φημισμένου γκουρού-συμβούλου γάμου. Η Μέιβ κι ο Άρνολντ θα μπουν στο αεροπλάνο για να επισκεφθούν τον δόκτορα στην πόλη του, το Great Home Spings, προετοιμασμένοι για ένα σαββατοκύριακο εντατικής θεραπείας πάνω σε θέματα γάμου και σεξ. Η διαδρομή δεν θα είναι καθόλου εύκολη, όμως η αληθινή περιπέτεια θα ξεκινήσει μόλις οι δυο τους βρεθούν στην κρεβατοκάμαρα, με αποστολή να αναζωπυρώσουν τη νεανική φλόγα του πάθους τους. Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν!
Διαβάστε την κριτική | Δείτε φωτογραφίες
|
|
|
Loading Player...
|
[5.]
|
SuperClasico - Buenos Aires Σ`Αγαπώ (2011)
του
Ole Christian Madsen
|
Ο Κρίστιαν είναι ιδιοκτήτης κάβας κρασιών, η οποία πρόκειται να χρεοκοπήσει κι ενώ αυτός είναι άχρηστος για οποιαδήποτε άλλη εργασιακή προοπτική. Μαζί με αυτό, η σύζυγος του, η Άννα, τον έχει εγκαταλείψει κι εργάζεται ως πετυχημένη ατζέντης ποδοσφαιριστών στην Αργεντινή, έχοντας σχέση με το ίνδαλμα του αθλήματος, Χουάν Ντιάζ. Μια μέρα, ο Κρίστιαν μαζί με τον 16χρονο γιο τους παίρνει το αεροπλάνο και πάει στο Μπουένο Άιρες. Εμφανίζεται στην Άννα προσποιούμενος πως χρειάζεται μια υπογραφή της για το διαζύγιο, αλλά στην πραγματικότητα, έχει σκοπό να την κερδίσει ξανά.
Διαβάστε την κριτική | Δείτε φωτογραφίες
|
|
|
Loading Player...
|
[6.]
|
Rengeteg - Το Δάσος (2003)
του
Benedek Fliegauf
|
Στην οθόνη παρουσιάζεται η καθημερινή ζωή νεαρών αντρών και γυναικών στη Βουδαπέστη. Όλοι οι «άγριοι έφηβοι» από τη στιγμή που ο κομμουνισμός εξαφανίστηκε στην Ανατολική Ευρώπη, τώρα βλέπουν τον κόσμο με έναν δυσοίωνο τρόπο: μια γυναίκα ενοχλείται από έναν άντρα που έχει εγκαταλείψει τον σκύλο του. Ένας πατέρας έχει μια διαφωνία με τη γυναίκα του για την προειδοποιητική (σύμφωνα με αυτούς) αναδεικνυόμενη σεξουαλικότητα της δεκάχρονης κόρης τους. Μια νέα κοπέλα συντετριμμένη γιατί συνειδητοποιεί συνεχώς ότι μοιάζει ολοένα και περισσότερο στην σαδιστική γιαγιά της. Μια συζήτηση ανάμεσα σε δύο τύπους, φαινομενικά, για ένα παλιό αυτοκίνητο, παίρνει μια ανεξήγητη τροπή.
Διαβάστε την κριτική | Δείτε φωτογραφίες
|
|
|
Loading Player...
|