Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr
- Κριτική από το Cine.gr:
Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011

Δεν μπορεί να υπάρξει Ιταλική κομεντί χωρίς την κλασική γλυκανάλατη φανφάρα. Το La Prima Cosa Bella, φόρος τιμής στην Ιταλική φολκλόρα, αφηγείται την ιστορία μίας μικροαστικής τετραμελούς οικογένειας ανά τις δεκαετίες, με επίκεντρο των γεγονότων τη μητέρα, τη γυναίκα ηρωίδα. Ο
Paolo Virzi περνάει διακριτικά τα μηνύματα του μέσα από την σεναριακή υπερβολή και την διαλογική ένταση και πετυχαίνει, μπροστά σε ένα καθόλα πειστικό αναχρονιστικό φόντο, να αποτυπώσει νοοτροπίες περασμένων δεκαετιών και να μελετήσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες χαλιναγωγήθηκε η γενιά των σημερινών σαραντάρηδων. Αν και η ταινία αρχικά δεν σου δίνει την αίσθηση της μελέτης χαρακτήρων, γιατί επικαλείται για αρκετή ώρα διάσπαρτες ξεπερασμένες προσωπικότητες, γενικά λαϊκά ήθη και αμέτρητες νοσταλγικές περιπλανήσεις, εντούτοις ο σκηνοθέτης με την εύγλωττη αφηγηματική του πρακτική, ψυχαναλύει σταδιακά τις κεντρικές οντότητες, τις αποδομεί, τις επανεξετάζει και από την κωμωδία περνάει δεξιοτεχνικά στο δράμα, για να τις καλύψει σε όλες τις εκφάνσεις τους. Σε εκείνο ακριβώς το σημείο κερδίζει τους περισσότερους πόντους, με τη διαφορά ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο μισό της ταινίας να είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Ο υπερχρωματισμός της με μελωδίες, πρόσωπα, φώτα και παραδοσιακού ύφους εικόνες, καθώς και η έντονη κυκλοθυμία των ηρώων, από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό, μαζί με το τέχνασμα της αφήγησης σε δύο χρόνους, είναι εκείνα τα στοιχεία από τα οποία πηγάζει ο έντονος συναισθηματισμός στο φινάλε. Ο
Virzi επιστρέφει στο σινεμά της ζωής χωρίς να το κατακρεουργεί ή να το προσβάλει. Με έναν γνήσιο αισθησιασμό και με λεπτεπίλεπτες, ψυχεδελικές ζωγραφικές πινελιές στον χρονικό καμβά της επαρχιώτικης, θερμόαιμης οικογένειας ενός παραθαλάσσιου Ιταλικού χωριού, παραθέτει μάθημα προσγειωμένης και καλά κατευθυνόμενης κινηματογραφίας, ακόμα κι αν μοιάζει περιττή η τραβηγμένη διάρκεια του φιλμ, ανούσια η σεναριακή περιπλοκή του πρώτου μέρους και κάπως παρεξηγημένη η θεωρητική διασύνδεση των εννοιών της ζωής και του θανάτου. Οι λάτρεις του σινεμά των αναπολήσεων και του λαϊκού προβλέψιμου μελοδράματος, θα το βρουν αρκετά ενδιαφέρον.
Βαθμολογία: 

(2.5/5)
(0 κακή |
μέτρια | 
ενδιαφέρουσα | 

καλή | 


πολύ καλή | 



αριστούργημα)
Βασίλης Καγιογλίδης