• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22316
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


De Battre mon Coeur c`est Arrete (2005)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Χτύπος που Εχασε η Καρδιά μου
- Γνωστό και ως:
The Beat That My Heart Skipped

Δραματική | 108' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 24 Νοε 2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 3/4/2007
Διανομή: Rosebud
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Γαλλικά - Αγγλικά - Μανδαρινικά - Ρωσικά
Δημοτικότητα: n/a
Αξιολόγηση: 7.45/107.45/107.45/107.45/107.45/107.45/107.45/107.45/10   (7.45/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Μπορεί να μουσική να τιθασεύσει την οργισμένη ψυχή;

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2005

Το 1978 o James Toback γυρίζει το Fingers, μία ταινία με τρελούς ρυθμούς και αρκετές δόσεις βίας, έχοντας στον πρωταγωνιστικό ρόλο τον Harvey Keitel. Η ταινία δεν καταφέρνει να γίνει επιτυχία, αυτό όμως δεν εμποδίζει το γάλλο σκηνοθέτη Jacques Audiard, βραβευμένο στο Φεστιβάλ των Καννών το 1996 για το σενάριο της ταινίας «Ένας πολύ διακριτικός Ήρωας», να καταπιαστεί με μία νέα εκδοχή του “Fingers”, έχοντας αυτή τη φορά στον πρωταγωνιστικό ρόλο τον πολλά υποσχόμενο Romain Duris (“Already dead”). O Jacques Audiard αλλάζει αρκετά την πλοκή του από την πρωτότυπη ταινία, χρησιμοποιεί περισσότερο τον ρεαλισμό και λιγότερο τις συναισθηματικές ακρότητες, λειαίνει κατά κάποιο τρόπο τις καταστάσεις και αποφασίζει να παρουσιάσει ένα ψυχογράφημα του αντιήρωά του, στον οποίο στηρίζει όλο το εγχείρημά του.

Αφηγείται, λοιπόν, την ιστορία του 28χρονου Thomas Seyr, ο οποίος εργάζεται ως κτηματομεσίτης με δύο συνεταίρους, χρησιμοποιώντας ύπουλα και βρώμικα κόλπα για να κλείσει τις συμφωνίες του. Ο Thomas εξαρτάται υπερβολικά από τη γνώμη του πατέρα του για εκείνον. Εκείνος δρα στον ίδιο χώρο και καλεί το γιο του να ριψοκινδυνεύσει κάθε φορά που αντιμετωπίζει προβλήματα στη δουλειά του. Ζώντας έτσι σε ένα βρώμικο περιβάλλον και μοιράζοντας τη ζωή του ανάμεσα σε δουλειά, νυχτερινή ζωή, γυναίκες και καυγάδες, ο Thomas έρχεται τυχαία σε επαφή με τον ιμπρεσάριο της πεθαμένης μητέρας του, ο οποίος τον καλεί να περάσει από οντισιόν ως πιανίστας. Η καρδιά δείχνει ένα νέο δρόμο ξαφνικά και ο Τομ προσλαμβάνει μία νεαρή κινέζα που δε μιλάει καθόλου γαλλικά για να τον βοηθήσει στην εξάσκηση του πιάνου. Δυστυχώς όμως, δεν υπάρχει μόνο η θέληση στη ζωή, αλλά και τα προβλήματα που μπορούν να κλείσουν το δρόμο προς την προσωπική λύτρωση.

Οι αλλαγές του Jacques Audiard δρουν υπέρ του σε αυτήν την νέα ταινία, παρουσιάζοντας το υλικό του μοιρασμένο ισόνομα ανάμεσα στον ωμό ρεαλισμό του βρώμικου κόσμου του ήρωά του, στην πάλη με τον ίδιο του τον εαυτό, στις σχέσεις της ζωής του, είτε αυτές αναφέρονται στον πατέρα του, είτε στον παράνομο δεσμό του ή στην ιδιαίτερη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στον ίδιο και την κινέζα δασκάλα του πιάνου. Η επιλογή του Romain Duris στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι απόλυτα επιτυχημένη, αφού ο ηθοποιός καταφέρνει να αποδώσει στο σύνολο της ταινίας την ιδιαίτερη προσωπικότητα του ήρωά του με τόσο νεύρο και ειλικρίνεια, ώστε και μόνο από τις κινήσεις του συνειδητοποιεί ο θεατής την ιδιαιτερότητα της ψυχοσύνθεσής του.

Τα τρωτά σημεία στην όλη προσπάθεια ωστόσο είναι εμφανή. Πολλές φορές ο σκηνοθέτης φλερτάρει επικίνδυνα με τα όρια του χρόνου που καταναλώνει στην προσπάθειά του να αναλύσει τον ήρωα του, με αποτέλεσμα να αναλώνεται σε επαναληπτικές σκηνές, ενώ ο ίδιος ο ήρωας καταφέρνει να γίνει αντιπαθητικός εξαιτίας της συμπεριφοράς του, χάνοντας έτσι αρκετούς πόντους. Και παρόλο το γεγονός πως ο Audiard χειρίζεται ικανοποιητικά την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα που επιλέγει, η επιλογή του να αφήσει off-screen τον περιβάλλοντα χώρο, αρκετές φορές κουράζει. Το ίδιο κουραστικός είναι και ο τρόπος με τον οποίο προτιμά να αφήσει στην άκρη κάποιες από τις σημαντικές επιλογές ζωής του ήρωά του, μένοντας έτσι μία αίσθηση κενού στο κοινό.

Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για μία ευκολοχώνευτη ταινιούλα. Πρόκειται για μία παραγωγή σωστά τοποθετημένη στον πραγματικό κόσμο, ένα ψυχογράφημα της ανθρώπινης μοναδικότητας με αρκετά ικανοποιητικό φινάλε. Στην ουσία, το «ο χτύπος που έχασε η καρδιά μου» είναι το στρωτό κινηματογραφικό σύνολο που απαρτίζεται από ιδιαίτερες στιγμές και που έχει τις δυνατότητες να απευθυνθεί σε ένα μεγαλύτερο σύνολο από την ομάδα των φανατικών σινεφίλ. Του αξίζει πραγματικά η ευκαιρία.


Βαθμολογία: 6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars (6.5/10)

Θεανώ Κανελλίδου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.