ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...
- Αριθμός ταινιών: 22316
- Αριθμός συν/τών: 759967
- Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr
Mar Adentro (2004)- Μεταφρασμένος Τίτλος: Η Θάλασσα Μέσα μου - Γνωστό και ως: The Sea Inside The Sea Within |
|
Δραματική | 125' | ![]() |
|
![]() |
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 7 Ιαν 2005 Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 24/8/2005 Διανομή: PlayTime Χρώμα: Έγχρωμο Ήχος: DTS (Digital Theater Sound) Γλώσσα: Ισπανικά - Καταλανικά |
![]() |
Δημοτικότητα: n/a Αξιολόγηση: ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() Aντιφατικότητα ψήφων: ![]() |
- Κριτική από το Cine.gr:
21 Νοεμβρίου 2004

Δε θα μπορούσε να υπάρξει οξυδερκέστερη -μες στον κυνισμό της- ψυχολογική περιγραφή των φίλων και συγγενών του άτυχου Ραμόν (Χαβιέ Μπαρντέμ). Ενός τετραπληγικού, που υποφέρει από ολική αναπηρία για 28 ολόκληρα χρόνια, ύστερα από μια άτυχη βουτιά σε ρηχά νερά. Γύρω από το κρεβάτι του πόνου, παρατάσσονται καθημερινά οι γνωστοί του (αλλά και μερικοί άγνωστοι), απαγγέλλοντας το ρεπερτόριο της συμπόνοιας, μη γνωρίζοντας βέβαια ότι κατά βάθος επιχαίρουν για την κατάσταση του -αναμφίβολα αγαπητού τους- προσώπου.
Η ικανοποίηση που εισπράττει ο θεατής της «Θάλασσας μέσα μου» είναι ανάλογης, «νιτσεϊκής» υφής. Άλλωστε αυτή είναι η αρχετυπική λειτουργία του μελό: να μας καθησυχάζει, πείθοντάς μας ότι, όσο δυστυχείς και να είμαστε, πάντα θα υπάρχουν άλλοι κατά πολύ δυστυχέστεροι από μας. Βέβαια, η ταινία του Αμενάμπαρ (σαφώς κραυγαλέο μελό)

«Η ζωή δεν είναι υποχρέωση, αλλά δικαίωμα» υποστηρίζει το έργο και δε διαφωνεί κανείς με αυτό (αν εξαιρέσουμε μερικούς αηδιαστικούς παπάδες). Αλλά δεν αρκεί ένα αυταπόδεικτα ορθό punctum για να παράξει ένα αισθητικά σημαντικό γεγονός. Και η «Θάλασσα μέσα μου» καλλιτεχνικά είναι μάλλον αδιάφορη. Αν και προσπαθεί φιλότιμα να καταδυθεί σε μεγάλα καλλιτεχνικά βάθη (το γεγονός ότι βραβεύτηκε σε μεγάλο κινηματογραφικό φεστιβάλ επιβεβαιώνει, αντί να διαψεύδει την αποτυχία αυτής της προσπάθειας), τελικά επιπλέει στην επιφάνεια ενός εύκολου συναισθηματισμού, μιας διεκπεραιωτικής (διάβαζε τηλεοπτικής) σκηνοθεσίας και μιας αφόρητα γλυκερής μουσικής.
Η μόνη σκηνή που διασώζεται είναι η φανταστική πτήση του Ραμόν, ενώ ακούγεται το υπέροχο "Nessun Dorma" του Puccini.
Βαθμολογία:


Θράσος Τσουρούλας
Τρίτη 23 Αυγούστου 2005
![]() |

Στο Ράφι – Σύμφωνα με τους ηθικούς νόμους που επιτάσσει η θρησκεία μας - που ξεχωρίζει από όλες τις υπόλοιπες απλά και μόνον γιατί έχει ως σύμβολο της την αγάπη - οποιαδήποτε σκέψη αφορά στην ευθανασία ενός ανθρώπινου οργανισμού, για πολλούς λόγους τους οποίους ο ίδιος μπορεί να επικαλεστεί, είναι αυτόματα καταδικασμένη και αφορισμένη. Δυστυχώς όμως ο Θεός, που τόσο σοφά εποίησε τα πάντα, άφησε ένα κομμάτι της πορείας ζωής του καθενός τόσο ελεύθερο ώστε να κρίνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από έναν σημαντικότατο και ανεξέλεγκτο ακόμη και από Αυτόν τον ίδιο παράγοντα: Την Μοίρα. Που σε άλλους στέκεται εκ δεξιών και τους οδηγεί στην ευημερία, ενώ άλλους τους μαστιγώνει βάναυσα τιμωρώντας τους εφ όρου ζωής. Είναι αυτές οι περιπτώσεις που η ανθρώπινη ζωή στέκεται στο μεταίχμιο μεταξύ αυτού του κόσμου και του άλλου, δίχως ελπίδα, δίχως κανένα απολύτως νόημα, δίχως καν να υφίσταται. Είναι οι περιπτώσεις που δεν τις αγγίζει κανένας νόμος, αφού τους έστρεψε την πλάτη και ο ίδιος ο Θεός…

Είναι νωπές ακόμη στο μυαλό οι μνήμες από εκείνο το βίντεο ντοκουμέντο με πρωταγωνιστή τον κουρασμένο ψυχικά Ραμόν, ξαπλωμένο στο αναπηρικό κρεβάτι και ανήμπορο να κινηθεί, να καταπίνει σταγόνα σταγόνα, το δηλητήριο που υπόσχεται να του χαρίσει την ελευθερία. Που θα τον οδηγήσει επιτέλους πέρα από τον ψηλό λόφο που αγναντεύει από το μοναχικό παραθύρι του, στην αγαπημένη του παραλία να συναντήσει ξανά την αλμύρα της παντοτινής του αγάπης. Της θάλασσας. Η συγκινητική ιστορία του θαρραλέου Γαλικιάνου, που αντιμετώπισε ολόκληρο το νομικό σύστημα της χώρας προκειμένου να κερδίσει το δικαίωμα στην επιλογή ζωής, είναι το θέμα της τελευταίας ταινίας του πιο ελπιδοφόρου ευρωπαίου δημιουργού, του Alejandro Amenabar, που κατόπιν των “Abre Los Ojos” και “The Others” συνεχίζει να εκπλήσσει θετικά με την τόσο διεισδυτική δημιουργική του ματιά.

Για μια ακόμη φορά ο πολύ σπουδαίος ευρωπαίος ηθοποιός Javier Bardem αποδεικνύει πως ερμηνευτικά είναι ότι πιο σπουδαίο έχει να επιδείξει αυτήν την στιγμή η Γηραιά Ήπειρος, αφού με τον ρόλο του Σαμπέδρο, προσθέτει ακόμη έναν κρίκο στις μεγάλες του στιγμές σαν το “Boca A Boca” και το “Before Night Falls”. Ο Bardem επάξια κέρδισε μια θέση στην πεντάδα των αντρικών ερμηνευτικών Όσκαρ, πέφτοντας ατυχώς στην παράσταση ζωής που πρόσφερε φέτος ο Jamie Foxx. Στο πλάι του έχουμε δύο εξαίσιες γυναικείες ερμηνείες από την Belen Rueda στον ρόλο της δυναμικής γυναίκας που επιζητά να γνωρίσει στο ευρύ κοινό την διάνοια που κρύβει το σακατεμένο κορμί του Ραμόν και η Lola Duenas, ως η μοναχική κι εσωστρεφής επαρχιωτοπούλα που στο πρόσωπο του γνώρισε πάμπολλες αλήθειες.

Το σετ που έχουν την δυνατότητα να απολαύσουν οι έλληνες θεατές είναι ακόμη πιο προσεγμένο από την υπόλοιπη ζώνη 2 και περιλαμβάνει δύο ψηφιακούς δίσκους, τον ένα με το κυρίως θέμα και τον δεύτερο με τα πρόσθετα που απαιτούν μερικές ώρες μελέτης. Ξεκινώντας από τον feature disc παρατηρώ πως η παραγωγή της New Line έχει ένα εξαιρετικά προσεγμένο μενού, με το βασικό στοιχείο της θάλασσας να κυριαρχεί και το μουσικό θέμα να δίνει τον μελαγχολικό τόνο που πρόκειται να παρακολουθήσουμε. Στο οπτικό κομμάτι η ταινία είναι ιδιαίτερα φροντισμένη, αφού το αναμορφικό widescreen κάδρο 2.35/1, με τα data εξαπλωμένα σε όλη την επιφάνεια του δίσκου δεν παρουσιάζει προβλήματα συμπίεσης. Τα φωτεινά πλάνα, της παραλίας, με την τεχνητή θολούρα στις άκρες είναι ονειρώδη, ενώ στα αντίστοιχα σκοτεινά η λεπτομέρεια είναι δοσμένη πολύ σωστά και δίχως αποκλίσεις.

Το δεύτερο DVD είναι πλήρες από πολύ ενδιαφέροντα extras, με αποτέλεσμα μια πραγματικά special edition. Σημαντικότερο σημείο η συνολικής διάρκειας 90 περίπου λεπτών, λεπτομερής απεικόνιση της παραγωγικής διαδικασίας, την μελέτη του πραγματικού γεγονότος, την καταγραφή των δεδομένων, την συγγραφή του σεναρίου, το όλο στήσιμο των σκηνικών. Πρωταγωνιστής βεβαίως των πάντων ο Amenabar, όπου εδώ θα αντιληφθείτε πως δεν υπήρχε στιγμή της ταινίας που δεν πέρασε από τον έλεγχο του. Υπάρχουν ακόμη λίγες κομμένες σκηνές στο τελικό μοντάζ, συνεντεύξεις των κύριων συντελεστών του φιλμ, τρέιλερ της ταινίας αλλά και άλλων της ιδίας διανομής και αναφορά στα πάμπολλα βραβεία που απέσπασε το “Mar A Dentro”, κορωνίδα των οποίων στέκεται το Όσκαρ μη αγγλόφωνης παραγωγής.

ΕΙΚΟΝΑ – ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ΗΧΟΣ – ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() EXTRAS – ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() MAR A DENTRO – ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)
Πάρα πολύ καλή ταινία που θέτει το ερώτημα αν η ζωή είναι δικαίωμα ή υποχρέωση...
άσχετα με την άποψη του καθενός, η ιστορία μας τροφοδοτεί με επιχειρήματα για αμφότερς τις πλευρές...
ο javier bardem αποδεικνύει πως μπορεί κανείς να ερμηνεύσει συγκλονιστικά ένα ρόλο μόνο με τις εκφράσεις του προσώπου και τη φωνή, ενώ η μεταμόρφωσή του είναι υποδειγματική...
η καλύτερη στιγμή της ταινίας είναι η επίσκεψη ενός ιερέα στο σπίτι του ήρωά μας... ο ιερέας είναι επίσης ανάπηρος και προσπαθεί να τον πείσει για την αξία της ζωής... ο ιερέας λέει " Ελευθερία που στερεί τη ζωή, δεν είναι ελευθερία" και ο ramon του απαντά " Και ζωή χωρίς ελευθερία, δεν είναι ζωή"... καθηλωτικό...
8/10...
anfield09...
άσχετα με την άποψη του καθενός, η ιστορία μας τροφοδοτεί με επιχειρήματα για αμφότερς τις πλευρές...
ο javier bardem αποδεικνύει πως μπορεί κανείς να ερμηνεύσει συγκλονιστικά ένα ρόλο μόνο με τις εκφράσεις του προσώπου και τη φωνή, ενώ η μεταμόρφωσή του είναι υποδειγματική...
η καλύτερη στιγμή της ταινίας είναι η επίσκεψη ενός ιερέα στο σπίτι του ήρωά μας... ο ιερέας είναι επίσης ανάπηρος και προσπαθεί να τον πείσει για την αξία της ζωής... ο ιερέας λέει " Ελευθερία που στερεί τη ζωή, δεν είναι ελευθερία" και ο ramon του απαντά " Και ζωή χωρίς ελευθερία, δεν είναι ζωή"... καθηλωτικό...
8/10...
anfield09...
Όταν ακουσα το θεμα της ταινιας, φανταστηκα μια ταινια τυρρανικα και αβασταχτα καταθλιπτικη. Παρ` ολα αυτα, το Mar Adentro καταφερνει να συγκινησει χωρις να εξουθενωσει ψυχολογικα. Σαφως και παρεχει ισχυρες δοσεις συγκινησης, ωστοσο αυτες διατηρουνται σε επιπεδα τετοια που να αφηνουν εδαφος και για προβληματισμο γυρω απο κλασικα διλημματα αλλα και για μαθηματα ζωης. Μου θυμισε αρκετα την Επελαση των Βαρβαρων στον τροπο που αντιμετωπιζει το θανατο και την αρρωστια, με σχετικη νηφαλιοτητα, αρκετο (μαυρο) χιουμορ, περηφανεια και αξιοπρεπεια. Η σκηνοθεσια κατ` εμε ηταν αξιολογη, το σεναριο μελο μεν αλλα οχι κατ` αναγκη σχηματικο η "ευκολο", ενω οι ερμηνειες ανθρωπινες και πειστικες στη - διακριτικη - αποδοση του πονου και του ηθικου προβληματισμου. Αρκετα καλη και η μουσικη επενδυση, υποστηρικτικη των συναισθηματων που γεννουσε η υποθεση. Η σκηνη της "απογειωσης" ηταν πραγματι κορυφαια και ωραια συμβολικη υπενθυμιση της απεγνωσμενης αλλα και ακαταβλητης αναγκης του ανθρωπινου μυαλου για αποδραση απο τους περιορισμους του σωματος η του περιβαλλοντος.
8/10
EscapeR
8/10
EscapeR

Μια ταινια υμνος στη ζωη. Ακουγεται οξυμωρο οταν μια ταινια εχει σαν θεμα την ευθανασια δινει τοση εμφαση στη ζωη. Γιατι τι ειναι αυτο που χαρακτηριζει τη ζωη; Η ελευθερια... Η ελευθεριας της επιλογης, της θελησης, της αγαπης, του να εισαι ο εαυτος σου... ενα μεγαλο bravo στον alejandro amenabar και ακομα μεγαλυτερο στον javier bardem. H Ευρωπη ειναι εδω και ας το καταλαβει η αλλη οχθη.
Cristo Vialli
Cristo Vialli

Εγω εχω να πω μπραβο στον Αμεναμπαρ που ενω εχει ηδη καταξιωθει με το The Others ειχε τα αρχιδια να γυρισει μια ταινια τοσο αντιεμπορικη. Βαζω 7 μονο και μονο γιατι δε με ενδιαφερει τοσο το θεμα. Αλλα δεν μπορω να μην αναγνωρισω την καλλιτεχνικη αξια της ταινιας, οσο και τη συγκλονιστικη ερμηνεια του Μπαρδεμ. Όχι και 2/10...Ηρεμησε ρε Θρασο...Ενταξει, δεν ειδες το Battlefield Earth
StratosL
StratosL

Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.